Demiryolu Endüstrisinde Standartlaşmanın Yükselişi ve Ekonomik Faydaları
1980-2000 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri demiryolu endüstrisindeki canlanma döneminde, standartlaşma, günümüzdeki büyük demiryollarının sahip olduğu verimliliğe önemli katkıda bulunmuştur. Eskiden, güçlü iradeli demiryolu mekanik mühendislerinin ve aynı derecede inatçı tedarikçilerin özel olarak tasarlanmış lokomotifler ve vagonlar yaratmasına neden olan günler geride kalmıştır. Yüzeysel olarak, demiryollarının lokomotif ve vagon tasarımlarının bireysel demiryollarının zevklerine ve ihtiyaçlarına göre uyarlanması ve inşa edilmesi gerektiği varsayımı vardı. Bu peşinde kaybolunan ekonomik ölçekli avantajlardı. İronik bir şekilde, demiryolları 100 yıldan fazla önce en olası bir yerden gelen “standartlaşma 101”in ilk pratik örneğini reddetmiştir: Federal Hükümet.
I. Dünya Savaşı Öncesi Dönemde USRA’nın Kurulması ve Etkileri
Sık sık, ABD hükümeti tarafından desteklenen ve finanse edilen sonuçsuz projelere referans yapılır. Ancak önemli bir istisna, I. Dünya Savaşı arifesinde meydana gelmiştir: 28 Aralık 1917 tarihinde United States Railroad Administration (USRA) kurumu oluşturulmuştur. Bu tarihten itibaren Federal Hükümet, tüm ABD demiryollarının yönetimini ele geçirmiştir. O andan itibaren, ABD tarafından atanan demiryolu yöneticileri, savaşın talepleriyle başa çıkmak için gerekli olan operasyonel değişiklikler yapma göreviyle yükümlü kılınmıştır. Kapitalistlerden gelen tepkiler yüksek olsa da bu durumda federal yetkililerin makul bir gerekçesi olmuştur. Demiryolu trafiği 1900 yılından itibaren, özellikle de 1910-1917 yılları arasında önemli ölçüde artmıştır. Demiryolları trafikle tıkanmış, 1900’den sonra yetersiz altyapı, verimsiz sinyalizasyon ve yaşlı ve çoğunlukla ahşaptan oluşan ekipman eksikliği nedeniyle kaynaklanan gecikmelere neden olmuştur. Çoğu lokomotif envanteri de eskimişti ve hatta bir demiryolu daha büyük lokomotifleri araştırdığında bile çoğu hala 90 ila 110 LB ağırlığında raylara sahipti – bu iki ray ağırlığı da daha büyük 2-10-0, 2-10-2 ve mallet lokomotiflerini güvenli bir şekilde destekleyemezdi.
USRA’nın Hedefleri ve Lokomotif Tasarımlarına Yaklaşımı
USRA, hedefe uygun bir şekilde çalışmış ve operasyonel sorunların kaynağına ulaşmak için zekice ve şaşırtıcı derecede hızlı bir şekilde hareket etmiş ve lokomotif ve vagon tasarımlarıyla ilgili tüm zayıflıklar da dahil olmak üzere “en iyi uygulamaları” geliştirmiştir. USRA, American Locomotive Company, Baldwin Locomotive Works ve Lima Locomotive Works’ten en iyi mühendisleri bir araya getirmiş ve her demiryolunda uygun olacak etkili ve verimli tekerlek düzenlerini kapsayan “standart” lokomotif tasarımları geliştirmeleriyle görevlendirmiştir. Vagon üreticileri de aynı şekilde görevlendirilmiştir.
Geliştirilen Standart Lokomotif Sınıfları
Lokomotif üreticileri hızla çalışmış ve 0-6-0 ve 0-8-0 şalter lokomotifleri ile “hafif” ve “ağır” kategorilerde kapsayan 2-8-2, 4-6-2, 4-8-2 ve daha büyük yük lokomotifleri 2-10-2 ve 2-6-6-2 mallet’ları dahil olmak üzere birçok sınıf modern “standart” lokomotif geliştirmişlerdir; tüm üç üretici inşaata katılmıştır. Birçok kişi, yalnızca daha az gelişmiş demiryollarının bu lokomotiflerden faydalandığını düşünüyordu ancak USRA aynı zamanda bu yeni lokomotif tasarımlarına yönelik daha büyük sistemlerdeki ihtiyacı da doğru bir şekilde belirlemiştir. Buna göre Pennsylvania-Lines West, New York Central ve Baltimore & Ohio gibi demiryolları da filolarına USRA lokomotifleri eklediler. İlk USRA yapımı lokomotif, Baldwin Locomotive Works’ten hafif bir 2-8-2 olan Baltimore & Ohi #4500 idi ve tüm USRA tasarımlarında olduğu gibi temiz hatlar ve üstte bulunan zil ile merkezi ön farıyla ayırt edilmiştir.
USRA Tasarımlarının Başarısı ve Standartlaşma Çabaları
Şüpheci demiryolu personelinin şaşkınlığına rağmen, USRA tasarımları oldukça başarılı olmuştur; aynı durum yük vagonu tasarımları için de geçerlidir. USRA ve lokomotif ve vagon üreticileri, tüm mühendislik alanlarında standartlaşmaya yönelirse daha fazla ekonomik avantaj elde edilebileceğine inanıyorlardı. Ancak bu gerçekleşmemiştir.
Savaş Sonrası Dönemde Standartlaşma İsteğinin Azalması ve Özel Tasarımlara Geri Dönüş
Demiryolları 1920’nin Mart ayında özel mülkiyete geri dönmüştür. Birkaç seçilmiş demiryolu, 1920’lerin başlarında özel alımlarla USRA tasarımlarını kopyalamış olsa da, 1920’lerin ortasındaki refah, gelecek hakkında yanlış bir iyimserliğe ve “standart düşünmeyi” azaltmaya neden olmuştur. Bu nedenle, son derece uzmanlaşmış, bireysel olarak tasarlanmış lokomotifler ve vagonlar yeni alımları domine etmiştir. Hükümet tasarım döneminin garip bir yönü ise 2-10-0 lokomotiflerinin Rusya için büyük miktarlarda inşa edilmesidir. Ancak devrimin kargaşası, ABD’nin teslimatı iptal etmesine neden olmuştur. Büyük “Rus Decapod” envanteri – ABD standartlarına göre hafif makineler – standart ABD ray ölçüsüne yeniden inşa edilmiş ve bir dizi ABD demiryoluna satılmıştır.